در روستای سنابادِ خراسان ، جایی که امروزه شهر مشهد ، بزرگترین شهر خراسان واقع است ، گنبدی طلایی قرار دارد که در زیر آن یکی از بزرگترین عبرتهای عالم هستی نهفته است. عبرتی که به راحتی از دیده ها پنهان شده در حالیکه در دل خود ، حرفهای بسیاری برای گفتن دارد.
در مقبره ی معروف شهر مشهد دو شخص کنار هم به خاک سپرده شده اند.یکی امام رضا(ع) و دیگری هارون الرشید. اولی معصوم و دومی مغضوب. قبر یکی پناهگاه دل میلیونها زائر و قبر دیگری گمشده در اوراق تاریخ. دو فرد که در دو انتهای مقابل و متضاد هم قرار دارند. این ترکیب ناهمگون و اتفاقاتی که در طول 1300 سال گذشته برای آن افتاده به نوعی بیانگر سمت و جهت حرکتِ آفرینش است.
انسـانها در مهلت چند ساله عمر خود ، از سوی خـداوند مجاز به انجام هر کاری هستند(جایزالخطاست). با آنکه خـداوند در نقطه مطلق هست ، اما مـانع فـرزند آدم نمی شود. بشـر می تـواند تا هر جا که خواسـت ظلم کند(همچون چنگیز و هیتلر) و نیز تا هر جا که توانسـت عروج کند(همچون پیامبر اسلام و علی).به خاطر همین آزادی نامحدود عده ای به خدا خرده گرفته!!! که انسان را رها کرده ای و سرنوشت او اهمیتی برای تو ندارد!. اما اگر افق دید خود را از محدوده عمر انسانها به گستره تاریخ بشری ارتقا دهیم ، می بینیم که نوع بشر به سوی تکامل اخلاق(هر چند با گامهای کوتاه اما)پیوسته در حرکت است.
ادامه مطلب ...